Bir Sarmaşık Susmuş Dudaklarında

seni anlatmak için başladığım
şiirler seni anlatmıyor
kelimeler suskun dizeler yaralı
hüküm giymiş lügatlardan aşırdım
gecenin hüznü çöktü çökecek
gel otur yanına yanım hep senindir
yanıma

 

ellerin ellerime baharı bahşeder
gül tutan gül açan ellerin gül kokan
ellerinden kalbime akan
ben aşk diyeyim sen mutluluğun resmi
yanarsa yansın bırakma ellerimi
acıma

 

yüzünü astım kalbimin duvarlarına
bir hüzün haritası gibi
acıya çıkan yolları görsünler
bir sarmaşık susmuş dudaklarında
ben konuşmuşum yanmışım ben
girersin yine ölümcül bir talan başlar
kanıma

 

teselli dizlerini bilmez bilse çıldırır
kerem dişlerinden vazgeçmiş
ben ölsem ruhum duymaz
başım dizlerinde mi
huzuru bulacak sineni aç bana
kalemi sustururum kimseler bilmez
uyurum uyursun sen de sokul sokul
koynuma

 

Tavsiye yazı: Sığınsam / Gölge

Yorum yapın

Bir yorumu hak etmiş olmalıyız.

avatar